Pekasuzz

スポンサーサイト

上記の広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

別窓 | スポンサー広告
∧top | under∨

อารมณ์เร่งด่วน!!!

อารมณ์ส่วนตัวล้วนๆ....ใกล้บ้าละ -*-V

คือ...เรากำลังเครียดอย่างแรง เพราะว่าวันที่8-10ธัวาเราต้องไปเล่นดนตรีไทยที่ศิลปากร
แล้วตอนแรกพ่ที่คุมวงเค้าบอกว่าเล่นวันแรกเพงเดียว
ไปๆมาๆ พี่เค้าก็เพิ่งมาบอกเมื่อกี้ว่า ไปรท์ต้องเล่น5เพลงนะ ...ไอ้เราก็

...หา!!!!...ไรวะ....

เพลงแรก เล่นกับวงเครื่องสาย
เพลงที่2 เล่นโชว์ต่อหน้าพระที่นั่ง
เพลงที่3-4 เล่นวงมโหรี
เพงที่5 เล่นร่วมกับทุกมหาลัย โดยที่เค้าจะคัดเลือกตัวแทน1คนจากแต่ละมหาลัย...ซึ่งไอ้ตัวแทนคนเดียวนันก็คือเรา
แล้วแถมคนที่โนเลือกต้องไปเล่นดนตรีร่วมกับพระเทพฯ....ไอ้ดีใจมันก็ดีใจอ่ะนะ เพราะได้เล่นวงเดียวกับพระเทพฯเชียวนะ แต่ปัญหามันอยูที่ว่า เราต้องเป่าขุล่ยหลิบ....ซึ่งเราเป่าไม่เป็น....แล้วเหลือเวลาอีกเดือนเดียว ซ้อมตั้ง5เพลงแล้วโน้ตเป็นหน้า....โว้ยยย ตายแน่ๆ แถมเทอมหน้าเราเรียนตั้ง23หน่วย แล้วไหนจะต้องทำเรื่องเตรียมเอกสารไปอเมกาอีก
โอ้ยย เครียดดดดด

ทำไงดีวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แถมยังต้องไปเล่นกับม.อื่นอีก...ไม่รูจักกะใครซํกคน ซวยแน่กู ....เครียดโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไปล่ะ....ถึงไม่สบายใจแต่ยังน้อยก็ได้ระบายล่ะว้า -*-


スポンサーサイト
別窓 | 自分の世界 | コメント:5 | トラックバック:0
∧top | under∨

-= Special Happiness =-

วันนี้ทำเฮดบล็อกกับเปลี่ยนเพลงใหม่ เป็นเพลงที่เข้ากับอารมณ์เราตอนนี้จัง
เพลงนี้ฟังมาตั้งแต่ปีที่แล้ว จนตอนนี้ยังไม่เบื่อ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าคาเมะก็ชอบเพลงนี้เหมือนกัน
โอพีวีตัวต่อไปตั้งใจจะใช้เพลงนี้แหล่ะ แต่อารมณ์การทำดันหดหายเพราะอิจินไปFdvbog9viNซะแล้ว
แต่ถ้ารอg;]kจนเปิดเทอมมีหวังไม่ได้ทำแน่ๆเลย


วันนี้มีความสุขจัง หลังจากเครียดมาตั้งหลายวัน มีแต่เรื่องเซ็งๆ
แต่พอวันนี้ได้จับแซ๊กปุ๊บรู้สึกว่าลืมความเครียดไปจนหมดเลย
ก็เมื่อคืนไปเจอไอ้สิทธ์ที่ไนท์ มันก็เลยขอให้ไปช่วยเล่นแตรวงหน่อย
เพราะมีคนเล่นแค่6คนเอง...
แตรวงมันเป็นอาชีพเก่าเราสมัยมัธยมอ่ะ เล่นตั้งแต่ม1ยัน ม6
เฮ้ออ นึกแล้วก็คิดถึงจัง ช่วงนั้นทั้งชีวิตก็มีแต่ดนตรี เรื่องเรียนนี้แทบไม่วนใจ
เพราะถ้ามีงานพวกที่ต้องออกไปเล่นดนตรีข้างนอกแล้วก็จะขอเวลาเรียนได้ 555+
ดังนั้นไปรท์ก็ขาดแหลก เพราะมีงานแตรงวงแทบทุกวัน

วันนี้ไปเป่างานศพ ซึ่งอิกล้วยชอบด่าว่า "มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น"
เมื่อก่อนที่ชอบไปเพราะเงินมันดี แถมไม่ต้องเรียน
แต่ตอนนี้ที่ไปเพราะว่าอยากเล่นดนตรี คิดถึงจัง

ไปเจอรุ่นน้องซึ่งแต่ละคนก็กวน ทั้งน้านน
ทั้งวงมีเราเป็นผู้หญิงคนเดียว แต่มันก็ไม่แปลก ขนาดวงดุริยางค์รุ่นเรามีเกือบร้อยคนยังมีผู้หญิงแค่2คน คือเรากับเพื่อน...กำ -*-



ถ่ายช่วงล่าง 555 วันนี้เป่าแซ็กแบบไม่มีเสียงหวีด ดีใจๆๆเพราะไม่ได้เป่ามาตั้งหลายปีแล้ว(ได้ข่าวว่าเครื่องตัวเองก็มีแต่ดันไม่เป่า -*-)


ถ่ายแต่เครื่องคนตรีแต่ไม่ถ่ายหน้าตาเพราะกลัวคนอื่นมาดูแล้วรับไม่ได้555+


แล้วเมื่อวันก่อนก็เป็นวันนัดเจอเพื่อน ถึงจะได้เจอกันแค่4คนแต่ก็ยังดี
รู้สึกดีจังที่เพื่อนทุกคนยังรักกันเหมือนเดิม






ห้องนอนไปรท์กลายเป็นสตูดิโอจำเป็นไปซะแล้ววว


ป.ลตัดผมแล้วรู้สึกประหลาดๆ ..ผมสั้นกว่าคาเมะอีกมั้งเนี่ย อุตว่าบอกว่าให้ตัดแค่ต้นคอ ตัดไปตัดมาสั้นไปกกหูเลย

ป.ล2จะโดนเรียน5ปีมั้ยเนี่ยย...เครียดจนได้


別窓 | My life  | コメント:2 | トラックバック:0
∧top | under∨

kanashikute T^T

เมื่อคืนอุตส่าห์หลับฝันดี…แต่พอลืมตาตื่น ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่
......ฝันร้ายซะด้วย...
เปิดบอร์ดมา...คำแรกที่เห็นวันนี้ก็คือ จินขอพักงาน...
สำหรับหลายคนคงเห็นว่าการที่เราชอบจูเนียร์ บ้าญี่ปุ่นมันเป็นสิ่งไร้สาระ
ก็แค่คนกลุ่มนึงที่หน้าตาดี...หลายคนอาจจะเห็นว่างั้นๆ ไม่ได้มีดีอะไรเลย
แต่อยากบอกว่า ที่ทุกคนเห็นว่าเราเก่งคอม ได้ญี่ปุ่น...บอกได้เต็มปากเลยว่า
เพราะจูเนียร์....เพราะคัตตุน...

อารมณ์ตอนนี้มันโหวงๆ แต่ก็เหมือนมีอะไรจุกอยู่ในอก
หน้าตาเหมือนไม่เศร้าอาจจะดูเฉยๆ แต่จริงๆแล้วเราร้องไม่ออกต่างหาก
ความรู้สึกว่าพวกนี้เหมือนเพื่อน พอเวลาเรามีความสุข พอได้ดูคัตตุนแล้วมันก็ยิ่งสุข
พอเราเหงาเราก็มีคัตตุนคอยอยู่เป็นเพื่อน เห็นแล้วก็คลายเครียดทำให้เราหายเหงา แต่งฟิกบ้าง ทำโอพีวีบ้าง
แค่นี้ก็มีความสุข ทำให้เรารู้จักเพื่อนมากมายที่ชอบในสิ่งที่เหมือนๆกัน ทำให้เราชอบภาษาญี่ปุ่นถึงขนาดซื้อหนังสือมาเรียนเองได้2ปีแล้ว ...
เวลาที่เราเศร้าจนคุยกับใครไม่ได้ แต่พอ การที่ได้ดูคัตตุน...บางครั้งก็ทำให้เรายิ้มได้ทั้งน้ำตาเลยล่ะ
ตอนที่เราท้อ...ตอนที่เราต้องการกำลังใจ เราก็นึกถึงคัตตุนแล้วก็คิดว่าอย่างน้อยคัตตุนเองก็กำลังสู้อยู่เหมือนกัน เราจะยอมแพ้ไม่ได้


จะว่าไปเราเห็นหน้าคัตตุนมากกว่าพ่อแม่กับเพื่อนอีกน่ะนี่ย...ก็เลยไม่แปลกที่เราย่อมจะผูกพันเป็นธรรมดาถึงแม้ฝ่ายนั้นเค้าจะไม่ได้รับรู้ถึงความมีตัวตนของเราเลย ....

ถ้าขาดAไปแล้ว....จะกลายเป็นKAT-TUNได้ไงน้า ถึงแม้จะบอกว่าไปไม่กี่เดือน แต่อนาคตมันก็ไม่แน่นอนไม่ใช่เหรอ
ถึงยังไง เราก็เคารพการตัดสินใจของจินอยู่แล้ว ถ้าทำแล้วมีความสุขก็ทำเถอะ
แต่อย่าลืมว่ายังมีแฟนๆทั่วโลกรอการกลับมาอยู่...ตั้งใจเรียนเน้ออออ

...........ขอบใจจริงๆที่ทำให้เรามีทุกวันนี้........

....รักพวกแกจริงๆเลยว่ะ...


ป.ล ถึงยังไงหนูก็รักพ่อกับแม่ที่สุด...รู้ใช่มะ
ป.ล2 วันนี้อัพไดแบบว่า..น้ำเน่าได้อีก เหอๆๆ
別窓 | Johnny's ~ジャニーズ | コメント:3 | トラックバック:0
∧top | under∨
| Pekasuzz |
上記広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。新しい記事を書くことで広告を消せます。