Pekasuzz

スポンサーサイト

上記の広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

別窓 | スポンサー広告
∧top | under∨

悪いですけど

ช่วงนี้ทำไมมันเศร้าๆจังวะเนี่ย
แล้วตอนที่อัพ...ดันเปิดเพลงความเจ็บปวดของปาล์มี่พอดีเลย
....เอาเข้าปายยย.....
แถมวันนี้ก็โคตรซวยอ่ะ ตั้งแต่ตอนเย็น
ออกไปเรียนญี่ปุ่นตอน4โมงเย็น พออกไปแม่งเจอตำรวจดักจับหน้าหอ
โดนยึดใบชับขี่แถมเสียค่าปรับอีกต่างหาก
ซวยโคตรๆ ...พอไปถึงหน้าซี4รถก็โคตรติด แล้วอยู่ดีๆฝนก็ตกซะงั้น
เข้าห้องก็สายแล้วยังทำไบเสร็จที่โดนจับหายอีก
เสร็จแล้วก็ไปประชุม...ก็เลยไปกินข้าวก่อน...
พอดีว่าไอ้กวางกะไอ้หญิงต้องกลับไปเอาของที่หอ
มันก็เลยให้เราไปซื้อข้าวให้ก่อน แล้วเราก็รอ ร๊อออ รอ
รอเกือบชั่วโมง มันก็ยังไม่มา โมโหหิวโคตรๆ ก็เลยทิ้งข้าวไว้ตรงนั้น
แล้วเดินกลับไปเอวี....เจอมันนั่งเล่นคอมอยู่....
โอ้ววว ความโมโหพุ่งปรี๊ดดดดด
แต่ก็นะ..ไอ้กวางมันบอกให้ใจเย้นเย๊นนนน
พอกินข้าวเสร็จก็กลับมาซ้อมแซ๊กให้ซัค
พอกำลังจะแกะเพลง แฮนดีไดร์ถ่านหมด เปิดเพลงไม่ได้....
แล้วดันลืมเอาเมมโทรศัพท์มาด้วย...กรรมเวรไรวะเนี่ยยย
....เราก็เลยแกะแม่งสดๆนั่นแหล่ะ
พอกลับมาถึงหอตั้งใจจะกินขนมที่ซื้อมาเมื่อเย็น....แต่แล้ว แมร่ง ลืมขนมไว้ตรงที่ซ้อม....เอาเข้าไป
สงสัยต้องไปทำบุญสะเดาะเคราะห์ซะมั้งเนี่ยยยย


ป.ล. เจ๊ผิง...ฉันไม่ได้อินเลิฟนะเว้ยยย....อยากอยู่เหมือนกันอ่ะแหล่ะ
ป.ล2 ตั้งใจว่าจะอัพรูปตอนประกวดดาวเดือน....ไว้คราวหน้าละกัน

**Yukari-chan.... I hope you happy with this semester. Thank for
your comment, Miss you ne~**

スポンサーサイト
別窓 | My life  | コメント:3 | トラックバック:0
∧top | under∨

最近は้暇な人ですよ。

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพซักกะที....
ช่วงที่ผ่านมามีแต่เรื่องยุ่งๆ เล่นซะหัวปั่นเลยอ่ะ
ไหนจะงาน ไหนจะกิจกรรม..โอ้วววว มายก็อดดดดด
แม็คบอกว่า....”ไปรท์นี่ดีจังเน๊อะ การเรียนดี กิจกรรมก็เด่น”
...เอ่อ คือ ไอ้กิจกรรมเด่นยังพอได้ แต่ไอ้เรียนดีเนี่ย....เหอๆๆๆๆ
ถ้าไอ่การเรียนดีของแม็คหมายถึงว่าการเรียนDอ่ะ..ยังพอได้อยู่

ก็ตั้งแต่วันจันทร์ ก็ต้องซ้อมดนตรีไทยตอน6โมงเย็น เลิกประมาณ2ทุ่มกว่า...
แล้วคืนนั้น หลังจากซ้อมดนตรีเสร็จ แม๊คก็เรียกให้ไปช่วยสอนเด็กปี1ที่เป็นเดือนจีนเป่าแซ๊ก
เราก็นะ.....ยังไงก็ได้ ตอนแรกก็หวั่นๆใจว่ามันจรอดมั้ยว้า แต่ดีตรงที่ซัคมันอ่านโน้ตได้แล้วก็หัวเร็ว
ไม่งั้นล่ะก็....ไปรท์ต้องหืดขึ้นคอแน่ๆ



วันที่ผ่านๆมาเนี่ย....เหนื่อยมากๆเลยอ่ะ
เรียนเสร็จตอน4โมงเย็นแล้วก็ด้วยซ้อมดนตรีไทยตอน6โมง-2ทุ่มครึ่ง
แล้วตอน3ทุ่ม-เที่ยงคืนก็สอนเป่าแซ๊ก....แบบว่า กลับถึงหอปุ๊บก็หลับเป็นตายเลยอ่ะ

วันที่15เป็นวันซ้อมใหญ่ของงานไหว้ครู....ความจริงรุ่นพี่นัดตอน5โมง แต่เราติดเรียนถึง6โมง
ก็เลยไปช้า พอไปถึงก็เจอไอ้หลิวกำลังคุมน้อง.....
แค่เห็นหน้ามันก็ฮาแล้ว 55555+ แต่ไอ้หลิวมันเก่งจริงๆนะเนี่ย หน้าโหด เหอๆๆๆ
ตอนที่กำลังซ้อมก็ได้ยินเสียงน้องบูมกันตรงอนุสาวรีย์สมเด็จย่า
ก็เลยวิ่งไปดู แถมแอบถ่ายด้วย.....เหอๆๆๆ


กำลังซ้อมกันอยู่


แอบถ่ายตอนน้องบูม...คนเยอะมั่กๆ



ถ่ายตอนน้องไหว้ครู...มุมดีจริงๆ


พอพ้นวันไหว้ครู...คราวนี้ก็เหลือแต่ดนตรีสากลนี่แหละ.....
ซ้อมแบบนันสต็อปตั้งแต่3ทุ่มถึงเที่ยงคืน แล้วก็เมื่อคืน พวกเพื่อนเรามันก็ขอดูการแสดง
ให้ซัคซ้อมตั้งแต่บ่ายโมงยันเที่ยงคืน....ไม่ตายก็ร่อแร่อ่ะนะ พอถึงตอนที่เค้าขอดูการแสดง
ซัคดันไม่มีลมเป่า เป่าไม่ไหวแล้ว เหอๆๆๆ.....แต่ก็คงพอได้แล้วล่ะมั้ง เฮ้ออออ
แต่น้องปาล์มอ่ะ...โคตรรรรน่ารักเลยอ่ะ(ถ้าไม่เคยเห็นก็เลื่อนลงไปดูที่อัพของครั้งที่แล้ว)
เสียดายไม่ได้ถ่ายวิดีโอมา ฮือๆๆๆๆ
แต่ฮาไอ้ติ๊ดนี่แหล่ะ ตอนที่กำลังซ้อมอยู่ น้องปาล์มมานั่งดู ร้องไม่ออกซะงั้น....
โอ้ยยย...น้องปาล์มน่ารัก 5555+ น้องอ้อที่เป็นดาวอิงค์ก็น่าร๊ากกก
ไอ้กวางมันกำลังหลง 55555+ ร้องเพลงเสียงใสมั่กๆ....
ในที่สุดวันนี้ก็ประกวดแล้วววว
เดี๋ยวอัพไดเสร็จต้องไปซ้อมให้ซัคด้วย วอร์มก่อนประกวด2ชั่วโมง
.....คิดแล้วก็หวั่นใจแทนจริงๆ...
5วันเป่าได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งแล้ววว.....โชคดีเน้ออ ซัค
.......ไปล่ะ ถ้าไปสายเดี๋ยวโดนกินหัว 55555+

ป.ล เมื่อวานที่ไปกินพิซซ่าอ่ะ....อิ่มจังตังค์อยู่ครบว่ะผิง 55555 (จะหารเท่าไรก็บอกมาละกันเน้อออ)
ป.ล2 เข้าไดอารี่ของโบว์ไม่ได้อ่า...

別窓 | My life  | コメント:4 | トラックバック:0
∧top | under∨

~~ラララ~~

ไม่ได้อัพไดตั้งนานแน่ะ หยากใหย่ขึ้นเรียบร้อยละ
ในที่สุดตอนนี้ก็เปิดเทอมแล้ววว...จะดีใจดีมั้ยอ่ะ
ก่อนเปิดเทอมก็ไปเที่ยวมาล่ะ ได้เจอเพื่อนเก่าแยอะแยะ...
รู้สึกแปลกๆเหมือนกันนะที่เห็นเพื่อนเรียนจบแล้ว
บางคนก็ทำงานกินเงินเดือน
ทำให้รู้สึกว่า...เวลาผ่านไปเร็วจัง
ก็นะ...อยู่ตั้งปี3แล้ว จะไม่ให้แก่ได้ไงอ่ะ ตอนนี้ทำใจเป็นป้า(ลุง??)รหัสของเด็กปี1ละ


ไหนๆก็ไหนๆ ถือโอกาสอัพไดย้อนหลังซะเลย.....

24 พ.ค 48
ผิงแวะมาหาที่บ้านก่อนจะไปกรุงเทพพร้อมกัน.....
คืนนั้นเลยพาผิงไปเปิดหูเปิดตาว่าแซ๊บของจริงมันเป็นยังไง5555
มันเป็นประสบการณ์ที่ไม่ลบเลือน แต่ก็โคตรไม่น่าจำเลย....
โอ้ววว บ้านเกิดของชั้นมันเป็นไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ


25 พ.ค 48
ก็ก่อนไปกรุงเทพพ่อก็เอาโทรศัพท์มาให้ เหตผลก็คือ ไม่อยากให้เราซื้อPanasonic VS7
อะไรฟร้า....ทั้งๆที่เครื่องที่พ่อซื้อให้ Nokia 6681เนี่ย มันแพงกว่าVS7อีกไม่ใช่หรือไง
แง่มๆๆ...อยากได้ตั้งหลายปี ไม่ได้ซื้อซักกะที....
แล้วพอกลับมาที่ม. คนใช่6681กันเพียบบบ
.........กรรมเวรอะไรของชั้นเนี่ยยย


ปิดเทอมก็พาผิงไปเที่ยว...ทั้งๆที่ตอนแรกจะไปสมุยแท้ๆ ไหงกลายเป็นงี้วะผิง
งั้นเทอมหน้าเอาใหม่นะเฟ้ยยย....เดี๋ยวจะซื้อทูพีชไปใส่ที่ทะเลรอเลยละกัน 5555+

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปดูประกวดดาวเดือนศิลปะศาสตร์มา....น้องที่ประกวดดาวจีนน่ารักมากๆๆ
น้องปาล์มหน้าเหมือนเบเบ้เลยอ่ะ.... มีรูปด้วย....(คนน่ารักเลยถ่ายหลายรูป 5555+)



ส่วนผู้ช่ายก็มีนะ....แต่ไม่ค่อยเท่าไร ดาวเดือนศิลปศาสตร์ปีนี้จะได้เป็นดาวเดือนม.รึปล่าวว้า

....เพิ่งซื้อการ์ดรีดเดอร์มาอ่ะ ใช้ได้6-7ครั้ง แม่งงง พังซะละ ใช้ยังไม่คุ้มเลยอ่า ต้องซื้อใหม่อีกละ

อ้อออ....กลับไปบ้านมาคราวนี้ ก็แวะไปหาอาจารย์ที่โรงเรียนด้วย
ได้เป่าแซ๊กด้วย โฮฮฮ คิดถึงแซ๊ก อยากเป่าแซ๊กโซโฟนมากมาย.....
อันนี้ออกแนวบ้าเห่อ อัดเสียงตอนซ้อมมาด้วย 5555+ บ้ามั้ยล่ะ

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ตามข่าวจูเนียร์เลยอ่ะ ก็นะ...
ช่วงนี้วุ่นๆตลอด แถมยังลงทะเบียนได้ไม่ครบอีก ซวยชะมัด....
อย่างงี้ก็ต้องเรียนกับเด็กปี1ซิว่ะเนี่ยย ม่ายยยยยยย
เฮ้อ คิดแล้วกลุ้ม...ไปดีกว่า
อีกนิดนึงเหอะ......ขอโปรโมทเพื่อนตัวเองหน่อย5555+......
ทำให้รู้ว่าเจ๊ผิงเนี่ยเป็นคนรักศีลธรรม



เหอๆๆๆ....สุขใจละ ไปล่ะ 55555+

ป.ล วันนี้อัพไดได้มั่วมากๆ
ป.ล2 เรากลับมาปัญญาอ่อนเหมือนเดิมแล้วนะโบว์จัง 5555+
ป.ล3 รักหรอกจึงหยอกเล่นเจ๊ผิง เหอะๆๆๆ


別窓 | My life  | コメント:2 | トラックバック:0
∧top | under∨

私の気持ち....

** วันนี้อัพได้เกี่ยวกับความรู้สึกล้วนๆ....ไม่มีอะไรเลย ก็แค่อยากระบายเท่านั้นแหล่ะ**

-------------------------------------------------------

แค่จงจำไว้ว่า....อย่าได้ให้ความรูสึกดีๆหรือความสำคัญให้กับใครมากเกินไป
จงให้ความรู้สึกที่เรามีให้เค้า เท่าๆที่เค้ามีให้กับเรา
เพราะไม่งั้นคนงี่เง้าอย่างเราคงรู้สึกไม่ดีอย่างนี้บ่อยแน่ๆ....มันรู้สึกไม่ดีจริงๆนะ
ความรู้สึกที่เรามีให้ใคร ยิ่งไว้ใจมาก เป็นห่วงมาก เมื่อเราให้เค้าไป เราเองก็คาดหวังว่าเค้าคงเห็นเราสำคัณเหมือนๆกับที่เราคิด ...... แต่ถ้ามันไม่ใช่...
ถ้าเค้าให้ความรู้สึกตอบกลับมาน้อยกว่าที่เราให้ไป .....
....เราก็คงทำอะไรไม่ได้ แต่ต่อจากนี้ไปนี้จะเป็นบทเรียนว่า
เราควรจะจัดการความรู้สึกนี้อย่างไร....
ลดความสำคัญของเค้าลงซะ จะได้ไม่ต้องคาดหวัง หรือแคร์ความคิดของเค้าคนนั้นมาก....ใส่ใจกับความรู้สึกของตัวเองดีกว่า
ในเมื่อเค้าให้คนอื่นสำคัญมากกว่าเรา .....เราก็ควรทำอย่างนั้นเช่นเดียวกับเค้า
ยุติธรรมดีออก .... จริงมั้ย
จงใส่ใจดูแลกับคนที่ห่วงเรามากกว่าคนคนนั้น
บางที.....อาจมีคนที่คาดหวังความรู้สึกตอบกลับจากเราย่างนี้บ้างก็เป็นได้
ใส่ใจกับคนที่ให้เรา มากกว่าคนที่เราให้เค้า
ความรู้สึกมันจะได้สมดุล....ไม่เอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง
ถ่วงใจตัวเองให้มันสมดุล.....แล้วก็จะคิดได้เอง
.....เราสัญญากับตัวเองมานานแล้วว่าจะเป็นคนใหม่ ทำอะไรด้วยความตั้งใจมากขึ้น.....มีความรับผิดชอบแบบผู้ใหญ่ซักที
ดังนั้นครั้งนี้เราก็ถือโอกาสโมดิฟายด์อารมณ์ตัวเองใหม่ซะ....จัดลำดับความรู้สึกของตัวเองซะใหม่ว่าจะให้ใครมากเท่าไหนถึงจะพอดี....ต่อจากนี้ความรู้สึกใหม่ๆ ความคิดใหม่ๆจะได้เข้ามาซักที
หวังว่าทุกอย่างๆ คงไม่มีอะไรแย่มากกว่านี้......
ยังไง สำหรับเพื่อนแล้ว "กล้วย,เอก,นัท"สำคัญที่สุด ถึงแม้เราจะให้ความรู้สึกกับเพื่อนไปมากแค่ไหน แต่สำหรับพวกแกแล้ว...ฉันไม่เคยลดความสำคัญของพวกแกเลยนะ....เพราฉันเองก็รู้ว่าแกให้ความรู้ตอบกลับมาเท่าๆกับที่ฉันให้พวกแกไป
ขอบคุณจริงๆว่ะที่มาเป็นเพื่อนกัน ถึง แม้ว่าไม่ฉันก็แกที่ดูงี่เง่าไปบ้าง แต่เราก็เข้าใจกันดีเสมอมา
.....ยิ่งโตขึ้น ความจริงๆใจก็น้อยลง......
แต่ยังไงทุกคนก็คือเพื่อนเหมือนเดิม เพียงแต่นับจากนี้ ทุกคนจะได้ความรู้สึกตอบกลับจากเราเช่นเดียวกับที่ให้เรามา....เราเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเราจะลดค่าความรู้สึกที่มีต่อเพื่อน....ความรู้สึกที่มันสูงขนาดนี้ จะลดลงต่ำได้ขนาดไหน.....
別窓 | 自分の世界 | コメント:1 | トラックバック:0
∧top | under∨
| Pekasuzz |
上記広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。新しい記事を書くことで広告を消せます。